Wat is de positie van vrouwen van Marokkaanse afkomst in de Belgische kunst- en cultuurwereld? Welke rol spelen ze al 60 jaar lang in het bewaren en doorgeven van muzikaal erfgoed? Hoe toegankelijk is cultuur en kunstbeoefening voor hen? Worden ze gehinderd door een manier van werken die nog al te vaak gebaseerd is op stereotypen, onderscheid en zelfs discriminatie op basis van geslacht, zowel op de werkvloer als in de gemeenschap? 

​

Met deze vragen in het achterhoofd en geïnspireerd door het verhaal van Fatima uit Antwerpen – haar moeder die ervan droomde om zangeres te worden – gaat muzikante Laïla Amezian op zoek naar deze vrouwen. 

​

Waar zijn ze? Waarom werden ze onzichtbaar gemaakt? Hoe kunnen we hen uit de schaduw halen en hen aanmoedigen om op de voorgrond te treden? Het is een zoektocht die haar ertoe aanzet om hun stemmen te laten weerklinken en de leegte op te vullen van de stem die ze zo mist en die haar vandaag tot zangeres heeft gemaakt.

​

Tussen levensverhalen, getuigenissen en artistieke projecten door volgt deze zowel poëtische als onderzoekende documentaire de zangeres tijdens haar omzwervingen en ontmoetingen met muzikantes, en getuigt hij van hun droom om de (‘populaire’) chaabi-muziek, die zo geliefd is bij een hele gemeenschap, naar Brussel te brengen.